Resolutions Approach

Homepage | Resolutions Approach

‘The Resolutions Approach’ is door Susie Essex en collega’s Colin Luger, John Gumbleton en Andy Lusk ontwikkeld. Zij hebben technieken ontwikkeld om, in situaties van aanhoudende ontkenning van kindermishandeling, te komen tot een beoordeling van de situatie en te zorgen voor risicoreductie bij deze families. Het is bijzonder geschikt voor die casussen waarbij er ernstige zorgen zijn over de veiligheid van een kind, maar de verzorgers niet bereid en/of niet in staat zijn om de verantwoordelijkheid voor de verwondingen of het misbruik op zich te nemen en de identiteit van de dader onbekend of onduidelijk is.

Het effect van ‘The Resolutions Approach’ is niet afhankelijk van een bekentenis of van een aantoonbare schuldige. Dit vereist echter een nauwe samenwerking tussen de ouders/verzorgers en hun familie-netwerk, die bereid zijn om mee te werken met het programma. Ook zonder een ‘bekentenis’ is het mogelijk om het risico van toekomstige schade aanzienlijk te verminderen. ‘The Resolutions Approach’ kan worden omschreven als; ‘Niet het individu, maar de context veranderen’.

Bij een traditionele opvatting over de bescherming van kinderen, betekent het ontkennen van schuld of het niet nemen van de verantwoordelijkheid m.b.t. de mishandeling of het  misbruik dat het onveilig is voor kinderen om thuis, bij de potentiële misbruikers te blijven. ‘The Resolutions Approach’ beschouwt ontkenning als een belangrijke risicofactor, echter de focus ligt vooral op de huidige en toekomstige veiligheid in plaats van door te gaan om te proberen de schuld voor gebeurtenissen uit het verleden toeschrijven aan ouders of anderen.

In de ‘The Resolutions Approach’ staat de identificatie, van een ‘veilige’ verzorger voorop. Men onderzoekt de krachten en mogelijkheden van de familie en betrekt andere  familieleden en professionals in de co-constructie van een ondersteunend netwerk rond het kind en de primaire verzorger. De aanpak tracht zo veel mogelijk andere behulpzame en veilige volwassenen te betrekken.

De bereidheid van de primaire verzorger om de benodigde veranderingen aan te brengen in de verzorging van de kinderen en zorg te dragen voor toezicht op het kind is van essentieel belang om vooruitgang te boeken. Er kunnen bijkomende factoren zijn die een remmende werking hebben of vooruitgang in de weg staan. Dit zijn bijvoorbeeld alcohol of druggebruik, psychische problemen, verwaarlozing, huiselijk geweld,  leerproblemen, en ouders eigen negatieve ervaring als kind. De aanwezigheid van een of meer van deze factoren maakt niet dat ‘The Resolutions Approach’ onmogelijk is, maar kan verder onderzoek naar de impact of mogelijke gevolgen van deze factoren op het kind binnen of buiten de sessies om vereisen.

Onderdelen van het programma van de ‘The Resolutions Approach’
(de details van het programma zullen per casus verschillen)

  • Een eerste beoordeling of ‘The Resolutions Approach’ geschikt is voor deze casus.
  • Op hoofdlijnen wordt een eerste plan besproken met ouders en professionals.
  • Het programma wordt in fasen uitgevoerd, die elk afgerond naar tevredenheid van professionals en / of de rechtbank afgesloten moeten worden alvorens over te gaan tot de volgende. Het werk vindt meestal plaats binnen een juridische context, hiermee wordt de ernst van de zorgen benadrukt.
  • Terugkeer van de kinderen naar hun ouders gebeurt in fasen, als gevolg van de vooruitgang die is geboekt,
  • Een ondersteunend netwerk van familie, vrienden en professionals wordt in kaart gebracht, zowel voor het kind en de volwassene(n) die belast zijn met hun primaire zorg. Geschikte leden van het professionele systeem worden uitgenodigd (met toestemming van de gezinsleden) om te observeren en wellicht deel te nemen aan het maken van het veiligheidsplan.
  • Discussies richten zich op heldere communicatie tussen ouders, met de veilige volwassenen binnen het ondersteunende netwerk en de professionals om het mogelijk te maken om moeilijkheden in een sfeer van openheid aan te pakken.
  • De beoordeling concentreert zich op het evalueren van de reacties van ouders en familieleden op de verandering in de context, en of deze reacties zoveel mogelijk toekomstige veiligheid van het kind waarborgen.
  • Het veiligheidsplan wordt in samenwerking met de zorgverleners afgesproken. Het plan vormt het kader dat ten allen tijde het gedrag van de volwassenen die contact met het kind hebben zal reguleren. Het veiligheidsplan wordt toegelicht in een ‘Woord en Beeld’ verhaal voor de kinderen.
  • Bij ontkenning wordt middels het ‘simular-but-different-rolepaly’ en situatie gecreëerd waarin gesproken kan worden over de dynamiek van kindermishandeling en de inmplicaties daarvan voor het veiligheidsplan.

Opleidingen: