#007 Judith Yntema – Omgaan met weerstand bij Veiligheidsplanning

Meld je dan direct aan!

Hoe kun je werken met weerstand van de client?

Je merkt vaak dat professionals het belangrijk vinden dat er inzicht is bij ouders, dat ze inzien dat het anders moet en daarmee ook toegeven dat ze het eerder niet goed hebben gedaan. Dat zal regelmatig niet mogelijk zijn door verschillende visies, door gevoelens van schuld en schaamte en ook omdat onze informatie soms ook echt niet klopt.

We hebben technieken ontwikkeld om, in situaties van aanhoudende ontkenning van kindermishandeling, te komen tot een beoordeling van de situatie en te zorgen voor risicoreductie bij deze families. Het is bijzonder geschikt voor die casussen waarbij er ernstige zorgen zijn over de veiligheid van een kind, maar de verzorgers niet bereid en/of niet in staat zijn om de verantwoordelijkheid voor de verwondingen of het misbruik op zich te nemen en de identiteit van de dader onbekend of onduidelijk is.

The Resolutions Approach

Het effect van ‘The Resolutions Approach’ is niet afhankelijk van een bekentenis of van een aantoonbare schuldige. Dit vereist echter een nauwe samenwerking tussen de ouders/verzorgers en hun familie-netwerk, die bereid zijn om mee te werken met het programma. Ook zonder een ‘bekentenis’ is het mogelijk om het risico van toekomstige schade aanzienlijk te verminderen. ‘The Resolutions Approach’ kan worden omschreven als;

Niet het individu, maar de context veranderen.

Bij een traditionele opvatting over de bescherming van kinderen, betekent het ontkennen van schuld of het niet nemen van de verantwoordelijkheid m.b.t. de mishandeling of het misbruik dat het onveilig is voor kinderen om thuis, bij de potentiële misbruikers te blijven. ‘The Resolutions Approach’ beschouwt ontkenning als een belangrijke risicofactor, echter de focus ligt vooral op de huidige en toekomstige veiligheid in plaats van door te gaan om te proberen de schuld voor gebeurtenissen uit het verleden toeschrijven aan ouders of anderen.

In de ‘The Resolutions Approach’ staat de identificatie, van een ‘veilige’ verzorger voorop. Men onderzoekt de krachten en mogelijkheden van de familie en betrekt andere familieleden en professionals in de co-constructie van een ondersteunend netwerk rond het kind en de primaire verzorger.

De aanpak tracht zo veel mogelijk andere behulpzame en veilige volwassenen te betrekken. De bereidheid van de primaire verzorger om de benodigde veranderingen aan te brengen in de verzorging van de kinderen en zorg te dragen voor toezicht op het kind is van essentieel belang om vooruitgang te boeken.

Er kunnen bijkomende factoren zijn die een remmende werking hebben of vooruitgang in de weg staan. Dit zijn bijvoorbeeld alcohol of druggebruik, psychische problemen, verwaarlozing, huiselijk geweld, leerproblemen, en ouders eigen negatieve ervaring als kind. De aanwezigheid van een of meer van deze factoren maakt niet dat ‘The Resolutions Approach’ onmogelijk is, maar kan verder onderzoek naar de impact of mogelijke gevolgen van deze factoren op het kind binnen of buiten de sessies om vereisen.