Verliezen we het doel van veiligheidsvoorwaarden niet uit het oog?

Veiligheidsvoorwaarden

Een veiligheidsplan kan niet zonder veiligheidsvoorwaarden. Het geeft duidelijk de minimale vereisten aan waar het plan aan moet voldoen om iedereen gerust te stellen dat de veiligheid gewaarborgd is.

Helaas worden er te vaak standaard voorwaarden gebruikt zoals; ‘ouders moeten beter met elkaar communiceren’ of ‘ouders mogen geen ruzie maken waar de kinderen bij zijn’ of ‘de ouder mag geen drugs gebruiken’.

Deze voorwaarden kun je op zich op alle ouders plakken maar doen vaak geen recht aan de specifieke gezinssituatie.

Steeds vaker lijkt het erop dat de veiligheidsvoorwaarden het veiligheidsplan vormen.

Terwijl de voorwaarde een belangrijk onderdeel, een kader of een richtlijn is waar je met alle betrokkenen aan werkt. Vanuit de veiligheidsvoorwaarden ga je de gewenste situatie doordenken. De gewenste situatie geeft immers weer verlangen. Verlangen naar een situatie waarin het goed gaat met iedereen.

Het helpt wanneer duidelijk geformuleerd wordt wat nodig is en dit ook hoopgevend is. Dat de gewenste situatie uitstraalt dat we de hoop en verwachting hebben dat het beter gaat.

Veiligheidsvoorwaarden

Veiligheidsvoorwaarden hebben impact wanneer zij opgesteld worden n.a.v. een grondige analyse van de situatie tot nu toe. De verschillende onderdelen samen dragen bij aan een goed veiligheidsplan en zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden.

De verschillende onderdelen zijn;
  • Gericht onderzoek naar wat er gebeurd is. Dit onderzoek naar de feitelijke gebeurtenissen geeft zicht op de problemen en patronen.
  • De uitzonderingen daarop.
  • Dat wat het lastig en zwaar maakt om goed voor de kinderen en elkaar te zorgen.
  • Wat helpt in het beter zorgen voor de kinderen en elkaar.
  • Kijken welke risico’s er voor de toekomst zijn en daar veiligheidsvoorwaarden aan koppelen.
  • Gedragen veiligheidsafspraken maken die samen met iedereen doordacht zijn en gebaseerd zijn op gebeurtenissen in het verleden.
Ingrid en Daisy

Stel we hebben een situatie waarin moeder Ingrid, steeds te boos wordt op haar kind Daisy van 6 jaar. Op een dag trekt ze Daisy aan haar arm mee naar boven langs de trapleuning en over de harde kokostraploper. Hierdoor heeft Daisy flinke schaafwonden en blauwe plekken op haar bovenbeen en rug.

Ingrid zegt dat Daisy al de hele dag vervelend was en haar geen rust gunde. Steeds weer ging Daisy de tv aan doen en het geluid harder zetten. Ingrid was moe en moest de hele dag denken aan de verliezen die ze in haar leven heeft geleden; ze mist haar moeder nog iedere dag en moet de laatste tijd ook steeds meer denken aan de kindjes die ze door miskramen is verloren.

Wat zou jij doen?

Dit is een situatie waarin een veiligheidsplan gemaakt kan worden. Hoe zou jij dit aanpakken? Hoe zou jij in deze situatie een plan maken, met wie en waar moet het plan wat jou betreft in ieder geval over gaan? Wat zijn jouw veiligheidsvoorwaarden?

Geschreven door Margreet Timmer

Lees hoe het verder gaat met Ingrid en Daisy in deel 2

En in deel 3 lees je hoe de veiligheidsvoorwaarden in de situatie van Ingrid en Daisy eruit zien.

Deel deze pagina
Meer blogberichten
Blog
20 september 2025
Ik weet niet precies meer wanneer ik de term voor het eerst voorbij zag komen, maar het was na de...
Blog
15 augustus 2025
Soms lijkt het alsof we vooral bezig zijn met papieren, plannen en procedures. Maar als je echt wilt weten wat...
Blog
28 juli 2025
In het werk met gezinnen, jongeren en collega’s kom je soms terecht in terugkerende patronen die het contact ingewikkeld maken....

Traumasensitief onderwijs – start 26 januari

Traumasensitief onderwijs

De training over lesgeven aan getraumatiseerde kinderen – Traumasensitief onderwijs – biedt alle onderwijsprofessionals volop kennis en handvatten over de impact van trauma op kinderen. Zo kunnen zij getraumatiseerde kinderen helpen zich optimaal te ontwikkelen.

We kunnen zo met elkaar een groot verschil maken in het leven van getraumatiseerde kinderen. Terwijl we daarnaast zelf minder snel uitgeput raken

Maar hoe kun je dat als onderwijsprofessional nou herkennen? Hoe kun jij zorgdragen voor traumasensitief onderwijs? Waaraan merk je dat een kind ingrijpende ervaringen heeft meegemaakt? En hoe ga je daarover in gesprek? Allemaal belangrijke vragen die tijdens de training aan bod komen.